چکیده:

روابط سياسي و تجاري ايران و هند به دوران پيش از مهاجرت طوايف آريايي باز مي گردد. از ديرباز به همراه روابط سياسي و اقتصادي، مناسبات فرهنگي و علمي نيز وجود داشته است و هر دو کشور در طول دوره هاي گوناگون بر يکديگر اثر متقابل گذاشته اند. اين مناسبات از دوره هخامنشي تا دوران ساساني چشمگير بود. در دوران اسلامي به ويژه در زمان حکومت غزنويان اين روابط شکل گسترده تري يافت و در زمان جانشينان آنان يعني غوريان و مماليک غوريه و سپس در دوره پادشاهان مسلمان هند و پادشاهان گورکاني بر دامنه روابط سياسي و ديپلماتيک و مناسبات فرهنگي افزوده شد. زبان و ادب فارسي و فرهنگ ايراني حدود سيصد و پنجاه سال به طور رسمي به جنبه هاي گوناگون زندگي مردم شبه قاره چيرگي داشت. پيوندهاي معنوي و فرهنگي دو ملت چنان عميق و تأثير فرهنگ و تمدن ايراني بر روحيه هنديان چنان ژرف و نيرومند بود که هنوز هم آثار و جلوه هاي آن را در زبان، هنر، آداب، سنتها و زندگي مردم شبه قاره مي توان ديد.

کلید واژه: ايران، هند، روابط فرهنگي، زبان و ادب فارسي، فرهنگ ايران

فهرست

چکیده:1

مقدمه. 2

تعریف دیپلماسی فرهنگی.. 2

آشنايي با كشور هند.. 4

وضعيت فرهنگي هند.. 4

تاريخچه روابط فرهنگي ايران و هند.. 5

روابط فرهنگي ايران و هند پيش از اسلام. 5

روابط و تعاملات فرهنگی ایران و هند در عهد صفویه. 9

شعر. 11

شاعران هندوی پارسی سرا:13